Cześć. Pytania podobne do Twojego ukazują się bardzo często na łamach czasopism kulturystycznych, słychać jea także w prywatnych rozmowach na siłowni. Ćwiczący czasami mi je zadają. Problem niesymetrycznego rozwoju grup mięśniowych jest tak samo stary, jak kulturystyka. I odpowiedź wciąż jest taka sama. Każda parzysta część ciała jest asymetryczna w stosunku do swojego odpowiednika. Nikt nie ma tak samo ukształtowanych obu nóg i rąk, a nawet oczu czy uszu. Takie są naukowe fakty.
Przeciętny człowiek ma w głębokim poważaniu to, że jego lewy biceps ma 27 cm, a prawy 28. Co innego my, kulturyści i ludzie ćwiczący sporty sylwetkowe.
Nas szczególnie irytuje fakt, że np. jeden z tricepsów jest pięknie wyseparowany, a drugi znacznie od niego odbiega. Czy jest na to jakaś rada? I tak, i nie. Raczej ciężko jest taką różnicę zniwelować w 100%, czyli doprowadzić do tego, żeby oba tricepsy były jednakowo rozwinięte (o tym, żeby miały jednakowe kształty w ogóle nie ma mowy).
Natomiast rozsądnym treningiem można je rozwinąć tak, że na pierwszy rzut oka tej różnicy nie będzie widać i ewentualnie tylko Ty, jako osoba najlepiej znająca swoje ciało, będziesz takie coś zauważałać. Jak to zrobić?Tak jak w następnym pytaniu, gdzie nasz czytelnik, który ma problem z zapadniętą klatą piersiową, taki i Ty musisz z treningu tricepsów uczynić trening priorytetowy,. zZaczynaj trening właśnie od tricepsów. Musisz pamiętać także o tym, aby mięśnie trójgłowe ćwiczyć przynajmniej po jednym dniu odpoczynku, jak najdalej przed ich treningiem umieść w swoim planie trening barków i klatki, zmieniaj na każdym treningu ćwiczenia, ich kolejność, technikę, kąt ustawienia ławki a także stosuj zasady treningowe Weidera, takie jak powtórzenia wymuszone, serie podwójnie i potrójnie łączone jak ioraz przerwy wewnątrz serii.
I sprawa najważniejsza. Przerzuć się z ćwiczeń oburącz na ćwiczenia jednorącz. Czyli, jak wyciskanie francuskie to leżąc ze sztangielkami lub ze sztangielką, siedząc także ze sztangielką, prostowanie na wyciągu także z uchwytem lub lina na jedną rękę, prostowanie ramienia ze sztangielką w opadzie itp. Zasób ćwiczeń znajdziesz w różnych numerach MD.
Z doświadczenia wiem, że takie potraktowanie słabiej rozwijającego się mięśnia przynosi skutek po kilku miesiącach uczciwych treningów, mam nadzieję, że tak tez będzie w Twoim przypadku.

 Witam was w kolejnym odcinku mojej rubryki nazwanej „Andrzej Maszewski – Polski Tytan ”. 

Nawiasem mówiąc, ostatnio próbowałem dowiedzieć się kto tak zatytułował tę rubrykę i nikt nie chce się przyznać, he he. W każdym razie to nie ja, ale może być. Od mojego poprzedniego artykułu minął miesiąc i był to okres, który jest miły dla każdego startującego, jednakże wydłużony jego czas bywa dla nichteż irytujący. Do rzeczy miłych po zawodach zaliczamy na pewno roztrenowanie, labę w treningach, a przede wszystkim w diecie.
Kto choć raz szykował się do zawodów, ten wie o czym mówię. Jak przez 3 miesiące je się codziennie takie samo dosyć jałowe żarcie, to później najzwyklejszy kawałek czekolady smakuje nieziemsko.
     Ja trzymałem dietę przed mistrzostwami świata w Bahrajnie i później też nie odpuszczałem aż do Arnolda, co w sumie wyniosło około pół roku.
Dlatego tuż po zejściu ze sceny w Columbus najpierw najadłem się moich ulubionych batonów Vitalmaxa, a później, gdy byliśmy z „Borysem” i „Kwiatkiem” w Nowym Jorku, zakupiłem w polskim sklepie ptasie mleczko i inne słodycze i przez tydzień się od nich nie odrywałem. Po przyjeździe do Polski, a także i teraz, w ogóle nie trzymam kulturystycznej diety, odrzuciłem tylko słodycze.
     Natomiast jeśli chodzi o pozostałe produkty spożywcze, to odżywiam się tak jak przeciętny Polak, jem schabowowego i pizzę, jeśli mam na nie ochotę. Nie patrzę na częstotliwość i porę posiłków. Jedynie 2 razy dziennie popijam sobie koktajl proteinowy z izolatu CFM Vitalmaxa, żeby jednak dostarczyć trochę białka. Trenuję regularnie, ale też oczywiście lżej. Zresztą na takim skromnym paliwie inaczej by się nie dało.
Nie wiem jak długo tak pociągnę, na początku maja spotkam się z trenerem kadry Bogdanem Szczotką i w porozumieniu z nim i z moimi sponsorami ustalę sobie harmonogram przygotowań i startów na najbliższy rok. Być może wystartuję w sezonie jesiennym 2009 i wczesną wiosną 2010, marzy mi się też po raz kolejny wyjśćcie na „Arnold Classic”.
 

Cały artykuł można przeczytać w czerwcowym "Muscular Development"

Witam wszystkich w kolejnym odcinku mojej rubryki. Zgodnie z obietnicą złożoną wam w poprzedniej części, napiszę pełną relację odnośnie z Arnold Classic. Może wydaje wam się, że wszystko już zostało opisane, ale zapewniam was, że mieliśmy prawdziwy hardcore (spanie po 2–3 godziny dziennie, cały czas w ruchu) i oddanie sekcji na czas graniczyło z cudem, a opisana poprzednia relacja stanowiła jedynie wierzchołek góry lodowej, więc teraz chce chcę wam zaprezentować pełen obraz imprezy i wspomnień jakie, wyniosłem z całego wyjazdu do USA.
Na początku chcę jednak podziękować tym, dzięki którym wyjazd ten doszedł do skutku. Wiem, że pisałem o tym w poprzednim odcinku, ale wspomnę jeszcze raz, bo to ważna dla mnie sprawa. Po obcięciu dotacji z Ministerstwa Sportu dla PZKFiTS zabrakło kasy m.in. na mój wyjazd i wtedy firmy VITALMAX i MUSCULAR DEVELOPMENT pokryły te koszty, za co im bardzo dziękuję, bo wyjazd był naprawdę świetny.
Wyruszyliśmy do USA kilka dni przed imprezą.. W skład naszej ekipy wchodzili: Radek Słodkiewicz z żoną Anią, Tomek Bobrowski i dwóch wysłanników waszego ulubionego czasopisma. Już na początku spotkała nas niemiła przygoda, bo kilkanaście godzin przed wylotem dostaliśmy informację, że lot, na który mieliśmy bilety został odwołany. Ja i Tomek po prostu posiedzieliśmy dłużej na walizkach w domu, ale pozostali zmuszeni były byli odbyć bardziej mozolną podróż. Lecieliśmy do Columbus przez Paryż i Nowy Jork. W Paryżu samolot także miał 2 godziny opóźnienia i kiedy w końcu dolecieliśmy do NJ okazało się, że następny lot (ten którym mieliśmy dostać się do Columbus) do NJ będzie dopiero za 10 godzin. W tym momencie dały ciała linie lotnicze Delta, którymi lecieliśmy, bo zamiast w jakiś sposób się nami zająć lub przynajmniej zapewnić nam przechowanie w tym czasie bagażu, totalnie nas olali. Na szczęście Radek miał w NJ kumpla, który nas odebrał i przez te 10 godzin zwiedziliśmy trochę miastamiasto. W międzyczasie okazało się, że tanie żarcie i w ogóle tanie życie w Stanach to mit. W NJ poszliśmy do pierwszej lepszej knajpy, zamówiliśmy sobie porządne steki i zapłaciliśmy po 30 dolarów nza głowę. Koniec końców dolecieliśmy jednak do Columbus.
 

Cały artykuł można przeczytać w majowym "Muscular Development"

Witam wszystkich czytelników w kolejnym numerze Muscular Development. Tekst, który czytacie piszę około 2 tygodnie przed jednymi z ciekawszych i ważniejszych zawodów w moim życiu - Arnold Schwarzenegger Classic.
Czytacie to już po zawodach, więc wasza wiedza jest w tym momencie pełniejsza od mojej i już wiecie, jak to wszystko wyszło, ja na razie mogę tylko gdybać.
Festiwal Arnolda jest ciekawym zjawiskiem. Zwycięstwo czy dobre miejsce zdobyte na zawodach AC nie daje żadnego tytułu czy stypendium sportowego. Jeśli chodzi o nagrody pieniężne, to są one wysokie praktycznie tylko dla zwycięzców, zdobywcy pozostałych miejsc po odliczeniu kosztów na pewno dołożą do interesu, a jednak mnóstwo osób z różnych dyscyplin sportu (w tym roku oprócz sportów siłowych swoich przedstawicieli będą mieć na AC tenis stołowy czy gimnastyka) ciągnie co roku do chłodnego zawsze o tej porze Columbus, żeby sprawdzić się w tych bardzo prestiżowych zawodach.
W tym roku okazało się, że mam szansę wystąpić w zawodach amatorów i od razu wiedziałem, że będę chciał skorzystać z tej szansy. Wiadomo, każdy z nas zaczynając karierę, wzorował się na Arnoldzie. Dla kulturystów to ikona i występ w tych zawodach to niesamowita frajda. Wprawdzie troszkę sytuację skomplikowały mi kwestie finansowe. Na początku cała nasza ekipa miała jechać na koszt związku, później okazało się, że kryzys i okrojenie budżetu państwa na sport dosięgło także nas. Związek nie dostał z Ministerstwa takich pieniędzy, jakich się spodziewał i dotacji nie starczyło dla wszystkich. Kilka osób (w tym ja) mogło pojechać, ale na własny koszt. Skomplikowało nam to poważnie sytuację, bo pierwsze wyliczenia były dosyć spore, wszyscy byliśmy w pełnym cyklu przygotowań i nie wypadało zrezygnować w tym momencie, więc decyzja była taka, że jedziemy.
Dodatkowo z pomocą przyszedł mój sponsor - firma VITALMAX - a także MUSCULAR DEVELOPMENT. Firmy te pokryły lwią część moich kosztów przelotu i pobytu, więc mogłem się dalej skupić na przygotowaniach.

Witam wszystkich czytelników Muscular Development
Od tego miesiąca w waszym i moim ulubionym magazynie poświęconym kulturystyce ukazywać się będzie moja rubryka, w której będę opisywał różne sytuacje, które miałem okazję przeżyć. Spróbuję także skomentować bieżące i starsze wydarzenia z naszego kulturystycznego podwórka i nie tylko, a także będę odpisywał na wasze pytania dotyczące wszystkiego, o co macie ochotę zapytać, treningu, suplementacji, odżywiania, czasu poświęconego na regenerację, ale nie tylko. Jeśli macie ochotę, to pytajcie także o wszelkie sprawy niezwiązane z treningami siłowym, o moje sprawy prywatne, zawodowe (jak pewnie część z was wie, oprócz zajmowania się kulturystyką, od wielu lat stoję na bramkach w łódzkich dyskotekach i wiele w życiu widziałem), i o wszystko co wam przyjdzie do głowy.

Oczywiście nie twierdzę, że na każdy list czy e-mail odpowiem w ogóle, w końcu każdy ma swoje tajemnice i nie będę wylewał na papier wszystkiego, co myślę i co mnie boli (nawet nie wiem czy chcielibyście to wszystko przeczytać), ale postaram się zaspokoić wasz głód wiedzy na temat mojej osoby i na temat moich poglądów na świat i kulturystykę (bo przecież to jest nierozerwalnie ze sobą związane).

Na początku pragnę podziękować Maciejowi Zarębskiemu za zaproszenie mnie do współpracy z MD. Cieszę się, bo widzę że w polskim wydaniu Muscular Development zebrała się fajna paczka chłopaków i myślę, że wspólnymi siłami doprowadzimy do tego, że to pismo będzie stało na jeszcze wyższym poziomie merytorycznym. Muszę powiedzieć, że mimo iż ukazało się dopiero kilka numerów tego pisma w Polsce, to wydawcy od razu sporo namieszali na naszym rynku prasy kulturystycznej, bo gdzie bym nie był to wszędzie słyszę o jakichś nowinkach, informacjach czy ciekawostkach wyczytanych właśnie tutaj.

Oznacza to jedno – mimo iż pismo w naszym kraju jest od niedawna, już zdobyło sobie liczne grono czytelników i fanów.
Dlatego, jak napisałem wcześniej, cieszę się, że będę miał możliwość współpracować z zespołem redakcyjnym i w ogóle z ekipą Muscular Development, z którą w większości znam się od lat, spotykam na zawodach, a z niektórymi rywalizuję na scenie.

Cieszy mnie to tym bardziej w sytuacji, jaka powoli tworzy się na naszym rynku kulturystycznym, który obejmuje nie tylko zawodników, działaczy i ćwiczących amatorsko, ale także osoby prowadzące kulturystyczne biznesy, czyli właścicieli czasopism branżowych, firm odżywkowych czy sklepów  z suplementami i akcesoriami do treningu.
Kiedyś, kilkanaście lat temu, gdy zaczynałem startować w zawodach, środowisko było bardzo hermetyczne, małe, należały do niego praktycznie tylko osoby ćwiczące z lepszymi lub gorszymi rezultatami. Spośród nich wywodzili się działacze, sędziowie, kibice na zawodach czy inni fani kulturystyki.

Mimo iż zawsze były jakieś konflikty czy nieporozumienia, jak to bywa w każdej grupie ludzi, to generalnie można powiedzieć, że wszyscy byli jedną wielką rodziną mającą wspólną pasję.
Zaczęło się to zmieniać od kiedy do naszej branży wszedł tzw. biznes. Jest to oczywiście naturalna kolej rzeczy, po 1989 roku skomercjalizował się cały kraj, więc dlaczego miałoby to ominąć nas? Zresztą nie o to chodzi, rozwój biznesu „około kulturystycznego” zrobił dla dyscypliny wiele dobrego, w końcu kiedyś były 2–3 siłownie na całą Łódź, do sprzętu stało się czasami w kolejce, jedliśmy ciągle biały ser i zapijaliśmy mlekiem, a o odżywkach tylko słyszeliśmy. Później wszystko się zmieniło. Pewnie dalej są jakieś ciemniejsze plamy, jeśli chodzi o miejsca do treningu, choć na przykładzie mojego miasta, w którym społeczeństwo przecież nie jest jakieś najzamożniejsze, mogę powiedzieć, że mamy nadmiar tego bogactwa i są okresy, że sale świecą pustkami, co niekoniecznie wiąże się z małą liczbą ćwiczących, ale bardziej z dużą ilością większych lub mniejszych, gorzej lub lepiej wyposażonych siłowni. Ale już z żarciem i z odżywkami mamy pełną Kanadę. Oczywiście trzeba mieć na to kasę, ale wszystkiego jest pełno i jeśli się dobrze pokombinuje, to naprawdę za niewielkie pieniądze można dobrze skomponować dietę. Odżywek też jest multum, do wyboru do koloru, liczba firm obecnych na naszym rynku pewnie zbliża się do setki, każda z nich ma w ofercie przynajmniej kilkadziesiąt produktów, więc łącznie wychodzi naprawdę zawrotna liczba tego, co oferują nam sklepy kulturystyczne. I tu doszedłem do sedna tego, o czym chciałem napisać.

Cały rozwój branży, ta mnogość wszelkiego rodzaju artykułów oferowanych pakerom i nie tylko, powoduje naturalne zjawisko zwane konkurencją. Zjawisko jak najbardziej pożyteczne dla klientów, ale powodujące różne, czasami niezrozumiałe reakcje i zachowania ludzi, którzy w tym wszystkim siedzą.
Konkurencja ma to do siebie, że dzieli się na tak zwaną zdrową i niezdrową. Zdrowa jest oczywiście wtedy, gdy firmy rywalizują ze sobą o ceny, jakość oferowanych towarów czy usług, sposób przeprowadzania transakcji czy wiedzę, którą mogą się podzielić z klientem. Źle dzieje się wtedy, gdy ktoś widzi, że nie ma za dużo atutów, a jednak chciałby zarabiać i ucieka się do mało eleganckich metod, czasami zgodnych z prawem, ale nieetycznych, czasami ocierających się o granicę prawa, a czasami wręcz tę granicę przekraczających.
Wprawdzie nie ma na szczęście jeszcze w naszej branży krwawych porachunków z odżywkami i siłownią w tle i miejmy nadzieję, że nigdy do nich nie dojdzie, ale jakieś drobne siniaki, wybite szyby czy jakiś spalony sklep już się zdarzały.  Mamy już także pierwsze procesy sądowe w branży, zanosi się na następne, niestety nie każdy zrozumiał, że mamy otwarte granice, jesteśmy w Unii Europejskiej, czasy pięciu firm na rynku już się skończyły i trzeba dostosować się do nowej rzeczywistości i naturalnej konkurencji. Ale do czego zmierzam, bo zacząłem pisać o tym, że cieszę się z tego, że znalazłem się w tym doborowym towarzystwie, a później rozpisałem się tak na poboczne tematy, że niektórzy pewnie stracili wątek.
Otóż cieszę się, że mimo iż w branży kulturystycznej mamy taką sytuację i taką konkurencję jaką mamy i że niektórzy stosują chwyty poniżej pasa, to właśnie Muscular Development i moja obecność w tym piśmie są, być może, zwiastunem pozytywnych zmian. Zwiastunem tego, że można coś tworzyć ponad podziałami i że lepiej współpracować niż wzajemnie się wyniszczać.
Bo jak mówi stare przysłowie „na wojnie ofiary są zawsze po obu stronach” i często nawet zwycięstwo okupione jest stratami, które znacznie przewyższają zyski.
Muszę powiedzieć, że Maciej Zarębski jest osobą, która gra czysto na rynku. On próbuje ściągnąć tu jak najwięcej i jak najbardziej różnorodnych zawodników, reklamodawców i partnerów i udostępnia im swoje łamy, nie bacząc na to czy z biznesowego punktu widzenia mu się to opłaci czy nie.
 Stąd zaproszenie do współpracy mnie, jak wiecie związanego od lat z firmą VITALMAX, stąd autorska rubryka Rafała Borysiuka, twarzy KAIZENA, stąd na internetowej stronie MD mnóstwo wywiadów i filmów opisujących sylwetki czy treningi spoza „stajni” firmy.

Dlaczego o tym piszę? Dlatego, że mam nadzieję, że to pismo będzie w Polsce pierwszym, na pewno nie całkowicie bezstronnym i niezależnym, bo aż takim naiwniakiem nie jestem, które będzie pokazywać najlepszych polskich kulturystów bez względu na to, z jaką firmą się kojarzą i że będzie to początkiem powrotu do tego, co kiedyś było. Do tego, aby polskie środowisko kulturystyczne było jak dawniej skonsolidowane, żeby na zawodach nie patrzono na siebie wilkiem i żebyśmy znowu byli jedną wielką rodziną. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że całkowicie różowo to już nigdy nie będzie, ale może dzięki naszej wspólnej działalności, na początku na łamach MD coś się wreszcie poprawi.

I tego sobie i wam wszystkim życzę na początku mojej współpracy z Muscular Development. Ponieważ jest to pierwsza edycja mojej rubryki, to jeszcze nie ma pytań od czytelników, a co za tym idzie nie ma też odpowiedzi, ale mam nadzieję, że zasypiecie mnie tematami i za miesiąc zamiast moich, nie zawsze optymistycznych refleksji, będziecie mogli poczytać coś konkretnego o kulturystyce.