Myślę, że moje treningi są dobrym źródłem inspiracji i nowych pomysłów. Inaczej nie wypuszczałbym DVD treningowych, nie pisał o nich w magazynach czy nie puszczał urywków w Jay Cutler TV (user: jaycutlertv) na YouTube. Dostaję wiele maili i komentarzy z podziękowaniami, a to znaczy, że ludzie znajdują tam użyteczne informacje, które mogą zastosować. Po blisko 20 latach moje treningi są nadal stosunkowo proste. Nie odbiegam zbytnio od podstaw. Dodałem lub doszlifowałem kilka prostych ruchów, by sprostały moim osobistym wymaganiom, ale to wciąż nic szalonego.

Staram się podkreślać, że wielu innych kulturystów nie powinno raczej ćwiczyć przy mojej objętości treningu. Ja ważę 135 kg i tak zarabiam na życie, dlatego resztę czasu mogę poświęcić na jedzenie i odpoczynek. Wiem, że przeciętny kulturysta ma też pracę, a być może i rodzinę, dlatego nie ma już czasu na robienie sobie drzemek lub spanie dłużej, jeśli czuje taką potrzebę. Ja sam nie potrzebuję dużej ilości snu, jednak u większości ludzi stosującym mój program treningowy zapotrzebowanie na sen wzrasta. Osoba taka nie może mieć też pewności, że nigdy nie opuści posiłku. Dlatego zamiast robić 20−30 serii na każdą część ciała, jak ma to często miejsce w moim przypadku, proponuję ograniczyć się do 12−15. Nadal uważam, że na większość kulturystów najlepiej działa trening podnoszący objętość krwi z ciężarami od średnich do ciężkich i 8−12 powtórzeniami w serii.

A co się tyczy dokładnego kopiowania moich treningów – sugeruję wybrać z nich ćwiczenia, które najlepiej działają na wasze ciało i budowę. Czasami może się okazać, że będą to te same, co w moim przypadku, innym razem ćwiczenia nie będą się już pokrywać. Wielu osób mówi mi, że lubią wypróbowywać ćwiczenia i programy, których ja używałem do poprawy konkretnych regionów muskulatury, jeśli sami mają z nimi problemy. W wielu przypadkach takie podejście przynosi efekty. Dlatego nie mam problemów z tym, że moi fani trenują jak ja, pod warunkiem, że rozumieją, iż muszą dostosować ten trening do swoich warunków i stylu życia.

Powinienem trochę sprecyzować moją wypowiedź, ponieważ w niektórych częściach ciała mam zakwasy częściej niż w innych. Po treningu nóg i klatki prawie zawsze przez dwa kolejne dni odczuwam w nich lekki dyskomfort, ale już w ramionach bardzo rzadko. Plecy czasem lekko doskwierają, ale to nic wielkiego. Zauważyłem także, że w trakcie podróży, kiedy trenuję na nieznanym sprzęcie i atakuję mięśnie pod trochę innymi kątami, dostaję większych zakwasów.

Nie oceniam jednak efektywności treningu na podstawie intensywności zakwasów, i ty także nie powinieneś. Jeśli maksymalizujesz proces regeneracji, dostarczając ciału wszystkich niezbędnych składników odżywczych, a ponadto stosujesz różne formy terapii, jak głęboki masaż tkanek, to nie powinieneś czuć się zbyt obolały. Kiedyś po treningach przesiadywałem w saunie, żeby wypocić kwas mlekowy i zmniejszyć dyskomfort, który odczuwałbym później, ale obecnie nie uważam tego za konieczne. Jeśli ci to pomoże, Ronnie Coleman powiedział mi kiedyś, że prawie nigdy nie czuje się obolały. A to, oczywiście, nie przeszkodziło mu w rośnięciu.
 

Stare, dobre wiosłowanie z uchwytem do wyciągu podłożonym pod gryf oparty jedną stroną o ścianę świetnie stymuluje środkową część czworobocznych, a właśnie o tej grupie mięśniowej mówimy. Większość facetów ma dobrze rozwiniętą górę czworobocznych od szrugsów, jednak to ćwiczenie nie wpływa zbytnio na ich dolną połowę.

Innym świetnym sposobem na zaatakowanie tego obszaru jest martwy ciąg. Aby wycisnąć z niego jak najwięcej, przy końcu każdego powtórzenia ściągnij łopatki do tyłu i w dół i napnij środkowy odcinek pleców. Możesz również spróbować wykonywać powtórzenia częściowe na maszynie Smitha, co pozwoli na skupienie się wyłącznie na tej części ruchu. Wiosłowanie w pochyle to również dobre rozwiązanie, ale gryf powinieneś przyciągać do linii pomiędzy klatką piersiową a mięśniami brzucha.

Rzeczywiście, sporo choruję. Dużo podróżuję. Przeważnie raz w tygodniu lecę gdzieś samolotem, dlatego często się przeziębiam. Ale to tylko lekkie niedomagania. Mogę z czymś takim trenować. Na ogół to właśnie wizyta na siłowni mi pomaga. Mogę wtedy wypocić bakcyla i oczyścić sobie zatoki. Bardzo rzadko dochodzi u mnie wymiotów i biegunki, o których mówiłeś.

W przypadku poważniejszej choroby wizyta na siłowni nie ma sensu. Przecież i tak nie dasz rady w pełni przyswoić sobie spożywanego jedzenia, dlatego nie będziesz miał paliwa na czas treningu i późniejszej regeneracji. Powtarzałem już wiele razy, że bez odpowiedniego odżywiania żaden kulturysta nie osiągnie oczekiwanych wyników. Gdy objawy wskazują na to, że twój system odpornościowy walczy z jakąś infekcją, wymaganie od niego, by w tym momencie zajmował się jeszcze ćwiczeniami czy regeneracją mięśni byłoby nierozsądne. W ten sposób łatwo można doprowadzić do tego, że choroba będzie się przedłużać lub zaostrzą się jej objawy.

Jeśli chodzi o moją wagę, to nie wiem, gdzie przeczytałeś, że ważyłem kiedyś 142 kg. W życiu nie byłem tak ciężki, a to dlatego, że nigdy nie zależało mi na biciu jakichś wagowych rekordów. Lubię być przez cały czas w dobrej formie, a w takiej sytuacji zbyt duże przybieranie na wadze mija się z celem. Musiałbym wtedy jeszcze ciężej pracować w trakcie przygotowań do zawodów. Dlatego też nigdy nie „planuję” osiągnięcia jakiejś określonej wagi. Chodzi mi tylko o to, żeby wyglądać tak, jak sobie tego życzę.

Mój split ciągle się zmienia. To, co widziałeś, było tylko przykładem mojego programu treningowego na dany tydzień. Ale wracając do pytania, nie mam żadnego problemu z kolejnością treningów różnych części ciała. Rzadko kiedy jestem obolały. Bywały tygodnie, w których nie robiłem sobie ani dnia wolnego. Nie oznacza to wcale, że nie ma dni, w których czuję się silniejszy lub słabszy. Są. Ale jeżeli odczuwam spadek formy, zwyczajnie spuszczam z tonu i trenuję trochę lżej, nie robię nic na siłę.

Problem w tym, że w ćwiczeniu górnych partii ciała nie ma praktycznie możliwości całkowitego wyizolowania jednej z nich. Każdy z nas wie, że barki i tricepsy biorą udział w większości ruchów na klatkę. Ale w końcu mięśnie działają wspólnie. Na przykład plecy aktywowane są również podczas treningu klatki, nawet jeżeli nie jesteśmy tego świadomi. Dzielenie treningu nóg na czworogłowe i dwugłowe to tylko iluzja. Nie ma możliwości byś zrobił przysiady czy wyciskania nogami bez angażowania tych dwóch grup mięśniowych. Dlatego nie przejmuję się za bardzo kolejnością moich treningów, choć wielu innych kulturystów zwraca na to uwagę. Jedyna zasada, którą się kieruję, nakazuje, by pomiędzy treningiem pleców i nóg upłynęły dwa lub trzy dni. Wynika to z faktu, że te partie ciała wymagają najcięższej pracy. Lepiej mi się je trenuje, gdy jest między nimi kilka dni przerwy.

Robię tak, by w pracy nie pomagały mi mięśnie barków. We wczesnym okresie kariery moje barki dominowały nad ramionami. Musiałem eksperymentować przy różnych ćwiczeniach na bicepsy, by opracować technikę, która pozwoliłaby mi na wyłączenie z pracy mięśni naramiennych. Rozwiązaniem jest właśnie to pochylenie się do przodu. Każdy z nas zbudowany jest inaczej i wszyscy musimy opracować własną technikę ćwiczenia, szczególnie opornych partii ciała.

A skoro już o tym mowa, niektórzy ludzie uważają, że pewne ćwiczenia wykonuję ze zbyt lekkim ciężarem. Przy naprzemiennym uginaniu ramion rzadko kiedy robię 10 powtórzeń ze sztangielkami cięższymi od 27 kg. Przy tym ciężarze najlepiej czuję mięśnie. Jeżeli biorę większą parę, obciążenie przenosi się na barki i stawy. Na siłowni nie zależy mi na ustawianiu żadnych rekordów i naprawdę mam gdzieś ciężar, którym ćwiczę lub czy ktoś inny zakłada na sztangę więcej lub mniej. Moim celem jest napompowanie krwi do mięśni, rozerwanie ich i wzrost.

Najważniejszą cechą charakteru, nad którą powinniście pracować, jest cierpliwość. Nikt nie robi postępów tak szybko, jakby sobie tego życzył, nawet najlepsi zawodowcy. Na samym początku naprawdę trzeba zapomnieć o tych wszystkich wielkich przeobrażeniach w 60 czy 90 dni, a nawet w rok. Do zbudowania wspaniałej muskulatury potrzeba czasu, a jeszcze więcej do podciągnięcia słabych stron, dzięki czemu sylwetka będzie kompletna i zrównoważona. Wiele osób zniechęca się, gdy ich plecy czy nogi nie rosną tak szybko, jak reszta ciała, i skupiają się tylko na lepiej reagujących obszarach. Jeżeli postępujemy tak przez długi czas, prowadzi to do ogromnego zachwiania symetrii ciała. W pewnym momencie swojej kariery musiałem przyznać, że moje nogi przytłaczają górną połowę ciała, musiałem dać im trochę wytchnienia, zanim sytuacja nie zrobiła się jeszcze gorsza. Początkującym kulturystom radziłbym także, by bardzo ściśle trzymali się diety i programu treningowego. Wzrost to powolny proces, ale będzie on stały, jeżeli tylko będziecie jeść jak należy i ciężko trenować, dzień za dniem. Na koniec nadmienię, że najlepiej jest zachować umiar i nie pozwolić, by kulturystyka zaczęła rządzić całym waszym światem. Wiele osób uważa, że obsesyjne podejście do sprawy i całkowite odseparowanie się od świata czyni z człowieka lepszego kulturystę — ja twierdzę, że jest odwrotnie. Przyjaciele, rodzina i inne zainteresowania pozwalają na osiągnięcie dużo większej równowagi psychicznej.